NC - SF The first snow (Kaihun)
พูดจบก็ลูบไล้มือหนาไปตามร่างกายของคนตัวบาง แล้วกดจูบริมฝีบางนั่นก่อนจะใช้สองมือประคองข้างแก้มเพื่อปรับมุมให้ได้องศาที่เหมาะสม จากที่กดจูบแค่เบาๆแต่ครั้งนี้จงอินก็เริ่มเอาลิ้นร้อนเข้ามากวาดชิมโพรงปากหวาน บทจูบเริ่มร้อนแรงขึ้นทำให้เรี่ยวแรงของร่างบางที่มีอยู่สลายหายไปอย่างรวดเร็ว
จงอินที่เห็นแบบนั้นเลยอุ้มตัวคนรักขึ้นแนบอกแล้วยกไปวางที่เคาน์เตอร์บาร์กลางห้องครัว เอื้อมมือไปแกะปมผ้ากันเปื้อนทางด้านหลังทั้งๆที่ริมฝีปากยังคงดูดดุนลิ้นเล็กๆอยู่ไม่ขาด
กดจูบที่ริมฝีปากบางซ้ำๆให้บวมเจ่อขึ้นนิดหน่อย แล้วผละออกไปสนใจลำคอระหงค์ที่ตอนนี้มีเหงื่อผุดขึ้นมาเล็กน้อย เซฮุนต้องเชิดหน้าขึ้นเพราะความเสียวซ่านที่แทบจะหลอมละลายเขาให้ตายซะตรงนี้
“จงอิน” เสียงเรียกที่ออกมาสั่นเกินต้านทาน
“...”
“อย่ากัดสิ...อื้ออออ!”
ไม่มีเสียงตอบรับจากคนที่ดูเหมือนเด็กได้ของเล่นอันใหม่ มือหนาลูบไล้ร่างบางไปทั่วก่อนจะผลักให้เซฮุนนอนราบไปกับเคาน์เตอร์บาร์ขนาดใหญ่ ก่อนที่จะพาตัวเองขึ้นมาทาบทับแทบจะทันที
ใจร้อนเกินไปแล้วคิมจงอิน!
มือหนาแกะกระดุมเม็ดใหญ่ของเสื้อเชิ้ตอย่างร้อนรนจนคนใต้ร่างอมยิ้มกับท่าทางนั่น สงสัยอดอยากมานานสินะคิมจงอิน แหงละก็ไปออสเตรียครั้งนี้กินเวลาไปเกือบครึ่งเดือน แต่ใจร้อนถึงขนาดทำกันตรงนี้มันก็เกินไปนะ!
“จงอินเดี๋ยว ไปในห้องเถอะ” เซฮุนชิงพูดก่อนที่กระดุมเม็ดสุดท้ายกำลังจะถูกถอด
“ไม่เอา ตรงนี้แหละไม่ไหวแล้ว” พูดจบก็ดึงเอาเสื้อเชิ้ตตัวใหญ่ออกจากร่างบางได้สำเร็จ แล้วหันมาสนใจกางเกงขาสั้นที่ห่อหุ้มส่วนอ่อนไหวอยู่
ตอนนี้โอเซฮุนไม่เหลืออาภรณ์ใดๆปกปิดร่างกายอยู่แม้แต่ชิ้นเดียว จงอินมองร่างตรงหน้าด้วยสายตาพราวระยับเหมือนหมาป่าที่จ้องจะตะครุบลูกแกะตัวน้อยที่กำลังจะหมดหนทางหนี
ไม่ว่าจะผ่านไปกี่ปีร่างกายของคนตรงหน้าก็ยังสวยงามเสมอสำหรับเขา
“มองอยู่ได้ไม่เคยเห็นรึไง!” ได้แต่พูดออกไปกลบเกลื่อนอาการเขินที่ทำให้หน้าขึ้นสีอยู่ทุกที
“ฮ่าๆ เคยเห็นสิครับเห็นมาทุกซอกทุกมุมแล้วด้วย” คำพูดสองแง่สองง่ามทำให้โอเซฮุนต้องหยิกไหล่คนตรงหน้าเข้าไปเต็มรัก ก่อนจะถูกจงอินจูบปิดปากพร้อมกับดูดแรงๆหนึ่งทีเป็นการลงโทษคนชอบใช้กำลัง
หลังจากที่มองจนสมใจแล้วก็ค่อยไล้จูบลงไปเรื่อยๆตั้งแต่ซอกคอหวานหอม แล้วไล่เลียไปที่ตุ่มไตทั้งสองข้างบนยอดอกบาง ตวัดลิ้นถี่ขึ้นจนคนใต้ร่างเชิดหน้าขึ้นส่งเสียงร้องครางอย่างสุขสม
สองมือที่ว่างเปล่าเลื่อนลงไปสัมผัสกับสะโพกสวย ทั้งบีบทั้งขย้ำเร้าอารมณ์จนเซฮุนแอ่นอกขึ้นหลังไม่ติดพื้น รอยบีบทำให้เนื้อตรงนั้นขึ้นสีแดงอย่างเห็นได้ชัด จงอินที่ยังคงสนุกอยู่กับการเล่นลิ้นจนยอดอกเปียกชุ่มไปด้วยน้ำลาย
เสียงหวานของเซฮุนครางกระเส่าปลุกอารมณ์ให้จงอินจนแทบจะทนไม่ไหว อยากจะเล้าโลมให้มากกว่านี้แต่ร่างในอ้อมกอดเซ็กซี่เกินจะทน ผละออกไปจากยอดอกสีชมพูก็เลื่อนขึ้นไปบดเบียดริมฝีปากบางอีกครั้ง ลิ้นร้อนสอดเข้าไปในโพรงปากดุนดันต่อสู้กันอย่างไม่มีใครยอมใคร น้ำสีใสไหลเปรอะเปื้อนออกมาทั่วสันกรามและโหนกแก้ม
เซฮุนพลิกให้ร่างหนาเป็นฝ่ายนอนราบไปกับพื้นเคาน์เตอร์ ร่างเปลือยเปล่าที่ทาบทับอยู่บนร่างทำเอาคิมจงอินหายใจติดขัด มือบางกระชากเอาเสื้อเชิ้ตของจงอินออกอย่างรวดเร็ว กระดุมจะหลุดหรือเสื้อจะขาดตอนนี้ไม่มีใครสนใจ หลังจากที่อุปสรรคด้านบนหลุดออกไปแล้วเซฮุนก็มายุ่งวุ่นวายกับกางเกงยีนส์ตัวหนาที่ถอดออกยากเย็นซะเหลือเกิน
ไม่มีอะไรเกินความพยายามเซฮุนถอดเอากางเกงยีนส์ออกเหลือไว้เพียงกางเกงในสีดำที่ปกปิดแค่ท่อนเอ็นที่แข็งตัวเต็มที่เท่านั้น จงใจบดเบียดท่อนล่างของตัวเองเข้ากับส่วนอ่อนไหวของจงอินจนเรียกเสียงครางในลำคอได้เป็นอย่างดี
อุปสรรคชิ้นสุดท้ายถูกถอดออกไปแล้ว เซฮุนมองขนาดของท่อนเอ็นที่พองโตด้วยความประหม่า ก่อนจะเริ่มใช้สองมือกอบกุมแท่งร้อนนั้นเข้าโพรงปากบางด้วยความยากลำบาก ปลายลิ้นเล็กที่ตวัดไปมาช้าๆทำเอาจงอินเชิดหน้าขึ้นด้วยความเสียวส่าน หน้าท้องที่หดเกร็งบ่งบอกว่าอีกคนกลั้นใจมากแค่ไหน
เซฮุนยังคงใช้ปากรูดขึ้นลงตรงส่วนนั้นช้าๆก่อนจะเร่งจังหวะให้เร็วขึ้นไปอีก สองมือถูกใช้ขึ้นมาช่วยบีบเบาๆ จงอินลอบขึ้นมามองเซฮุนที่ดูจะยังสนุกอยู่กับการดูดดุนแท่งเอ็นเหมือนดูดไอติมแท่งโปรด อยากจะกระแทกสวนเข้าไปในปากเล็กๆนั่นแต่ก็ทำไม่ได้
“ซะ...เซฮุน อาส์”
คราบน้ำสีขาวไหลปริ่มลงมาเล็กน้อย ร่างกายของจงอินสั่นเทิ้มเหมือนต้องการจะปลดปล่อย เซฮุนเห็นดังนั้นจึงหยุดการกระทำทั้งหมดแล้วคลานขึ้นมาบนตัวช้าๆก่อนจะจับแท่งร้อนจ่อเข้าที่ช่องทางด้านหลังของตนที่ยังไม่ได้เตรียมเบิกทางใดๆ แล้วกดลงมาช้าๆ
“อึกก ก” ทั้งเจ็บทั้งเสียวทั้งที่เข้าไปได้แค่ส่วนหัวเท่านั้น น้ำตาเม็ดใหญ่ไหลลงมาจากดวงตาคู่สวย จงอินมองภาพตรงหน้าด้วยความสงสารก่อนจะเช็ดน้ำตาให้ แล้วดึงร่างบางเข้ามากดจูบซ้ำๆก่อนจะกระแทกกายเข้ามาทีเดียวจนมิดด้าม
“อ๊าาาา!!” เซฮุนเชิดหน้าขึ้นกัดปากล่างเพื่อระบายความเสียวซ่าน จงอินแทบจะระเบิดเมื่อช่องทางอ่อนนุ่มตอดรัดของเขาจนปวดหนึบไปหมด แรงตอดรัดทำให้จงอินแทบจะแตกซะตรงนั้น
“ขยับสิ” เสียงแหบพร่าของจงอินที่ส่งไปเหมือนให้กำลังใจร่างเล็กอยู่กลายๆ ใช้สองมือค้ำไว้กับหน้าท้องแกร่งก่อนจะค่อยๆพยุงตัวขึ้น ร่างกายที่เชื่อมต่อกันเกือบจะหลุดออกและเป็นจงอินที่กระแทกสวนไปจนร่างบางหวีดร้องด้วยความเสียว
“อืออ..อึก อย่าแกล้งสิ” ร่างกายของเซฮุนสั่นเทิ่มคล้ายกับทรมาน จงอินเห็นดังนั้นเลยพลิกร่างของเซฮุนให้มาอยู่ด้านใต้แทน
บทรักร้อนแรงกำลังจะเริ่มขึ้น จงอินจับขาเรียวข้างหนึ่งมาพาดไว้ที่บ่าก่อนจะเริ่มขยับกายเข้าออกช้าๆ ร่างของเซฮุนโยกตัวไปตามแรงกระแทก มือบางเอื้อมมาจับที่ไหล่หนาเพื่อหาที่พึ่งพิงและเผลอจิกเล็บลงบนเนื้อเพราะต้องการระบายความเสียวกระสันที่เกิดขึ้น
“อ...อื้อออ ตรงนั้นจงอิน อ่า” ได้ยินเช่นนั้นเลยกระแทกอยู่ตรงจุดกระสันย้ำไปย้ำมาจนร่างบางบิดตัวด้วยความทรมาน ใบหน้าหวานเชิดขึ้นเพื่อกอบโกยเอาอากาศเข้าปอดเพราะลมหายใจรวยรินเต็มที
“อ่าๆๆๆ”
“เซฮุนนา อ่าๆๆ...สุดยอด”
“จงอินแรงอีก...อึก”
“อ้ะ...อาส์”
เสียงของคนทั้งคู่ที่ได้ยินก้องไปทั่วบ้านทำเอาร่างบางเขินอายจนต้องคว้าเอาร่างหนาเข้ามาจูบปิดปากก่อนที่จะร้องออกไปมากกว่านี้ ลิ้นร้อนที่ดุดดันกันอย่างไม่มีใครยอมใครจนน้ำใสไหลย้อนออกมาเต็มไปหมดแต่ก็ไม่ได้ทำให้ร่างกายด้านล่างหยุดทำงานแต่อย่างใด
“อ่าๆๆ ไม่ไหวละ..แล้ว อึก” ร่างบางพูดออกไปก่อนที่จงอินจะเร่งความเร็วจนเซฮุนหลังไม่ติดพื้น มือทั้งสองข้างถูกนำมาค้ำไว้เพราะทนไม่ไหว ร่างกายกระตุกเกร็งสองสามรั้งก่อนที่น้ำรักสีขาวขุ่นจะฉีดเต็มหน้าท้องแกร่งของคนตรงหน้า
“อะ...อาส์” เปลือกตาบางหลับลงอย่างอ่อนแรงแต่จงอินยังคงดำเนินบทรักต่อไปเรื่อยๆ จงอินจับร่างบางในอ้อมกอดให้อยู่ในท่าคลานก่อนจะเอาเอ็นร้อนเข้ามาในกายอีกครั้งแล้วกระแทกกายเข้ามาอย่างรุนแรงจนเซฮุนต้องเอาใบหน้าแนบกับพื้นเพราะแขนไม่มีแม้แต่แรงที่จะพยุงตัวเอง
“ช้าๆหน่อยจงอิน”
“อ่าๆๆๆๆ” เสียงครางดังไปพร้อมกับแรงกระแทกอันหนักหน่วง เนื้อตัวของเซฮุนเต็มไปด้วยเหงื่อเม็ดเล็กๆที่ออกมาทุกอณูรูขุมขน เซฮุนกำมือแน่นเพราะต้องการระบายอารมณ์ที่กำลังระเบิดอยู่ภายใน
“อะ...อ่า ไม่ไหวแล้วเซฮุนนา”
สมองแทบจะเป็นสีขาวโพลน จงอินกระแทกแรงๆสองสามครั้งก่อนจะฉีดน้ำอุ่นร้อนเข้ามาในกายจนหมด น้ำรักสีขาวขุ่นไหลย้อนออกมาตามโคนขาทั้งๆที่ยังไม่ได้ถอนกายออก
เซฮุนล้มตัวลงไปอย่างหมดแรง จงอินจูบแผ่นหลังเปล่าเปลือยด้วยความรักใคร่ ถอนกายออกจากช่องทางอ่อนนุ่มที่มีน้ำสีขุ่นไหลย้อนออกมามากกว่าเดิม แล้วอุ้มร่างที่ไร้เรี่ยวแรงของคนรักขึ้นมาบนห้องนอน จัดการเจ็บคราบน้ำเหนียวเหนอะแล้วจัดแจงท่านอนให้ ห่มผ้าให้คนตัวบางที่วันนี้ดูน่ารักกว่าทุกวันแล้วหอมแก้มไปฟอดใหญ่ด้วยความหมั่นเขี้ยว
“ฝันดีนะนางฟ้าตัวน้อยของผม”
กลับไปเม้นด้วยนะ
จงอินที่เห็นแบบนั้นเลยอุ้มตัวคนรักขึ้นแนบอกแล้วยกไปวางที่เคาน์เตอร์บาร์กลางห้องครัว เอื้อมมือไปแกะปมผ้ากันเปื้อนทางด้านหลังทั้งๆที่ริมฝีปากยังคงดูดดุนลิ้นเล็กๆอยู่ไม่ขาด
กดจูบที่ริมฝีปากบางซ้ำๆให้บวมเจ่อขึ้นนิดหน่อย แล้วผละออกไปสนใจลำคอระหงค์ที่ตอนนี้มีเหงื่อผุดขึ้นมาเล็กน้อย เซฮุนต้องเชิดหน้าขึ้นเพราะความเสียวซ่านที่แทบจะหลอมละลายเขาให้ตายซะตรงนี้
“จงอิน” เสียงเรียกที่ออกมาสั่นเกินต้านทาน
“...”
“อย่ากัดสิ...อื้ออออ!”
ไม่มีเสียงตอบรับจากคนที่ดูเหมือนเด็กได้ของเล่นอันใหม่ มือหนาลูบไล้ร่างบางไปทั่วก่อนจะผลักให้เซฮุนนอนราบไปกับเคาน์เตอร์บาร์ขนาดใหญ่ ก่อนที่จะพาตัวเองขึ้นมาทาบทับแทบจะทันที
ใจร้อนเกินไปแล้วคิมจงอิน!
มือหนาแกะกระดุมเม็ดใหญ่ของเสื้อเชิ้ตอย่างร้อนรนจนคนใต้ร่างอมยิ้มกับท่าทางนั่น สงสัยอดอยากมานานสินะคิมจงอิน แหงละก็ไปออสเตรียครั้งนี้กินเวลาไปเกือบครึ่งเดือน แต่ใจร้อนถึงขนาดทำกันตรงนี้มันก็เกินไปนะ!
“จงอินเดี๋ยว ไปในห้องเถอะ” เซฮุนชิงพูดก่อนที่กระดุมเม็ดสุดท้ายกำลังจะถูกถอด
“ไม่เอา ตรงนี้แหละไม่ไหวแล้ว” พูดจบก็ดึงเอาเสื้อเชิ้ตตัวใหญ่ออกจากร่างบางได้สำเร็จ แล้วหันมาสนใจกางเกงขาสั้นที่ห่อหุ้มส่วนอ่อนไหวอยู่
ตอนนี้โอเซฮุนไม่เหลืออาภรณ์ใดๆปกปิดร่างกายอยู่แม้แต่ชิ้นเดียว จงอินมองร่างตรงหน้าด้วยสายตาพราวระยับเหมือนหมาป่าที่จ้องจะตะครุบลูกแกะตัวน้อยที่กำลังจะหมดหนทางหนี
ไม่ว่าจะผ่านไปกี่ปีร่างกายของคนตรงหน้าก็ยังสวยงามเสมอสำหรับเขา
“มองอยู่ได้ไม่เคยเห็นรึไง!” ได้แต่พูดออกไปกลบเกลื่อนอาการเขินที่ทำให้หน้าขึ้นสีอยู่ทุกที
“ฮ่าๆ เคยเห็นสิครับเห็นมาทุกซอกทุกมุมแล้วด้วย” คำพูดสองแง่สองง่ามทำให้โอเซฮุนต้องหยิกไหล่คนตรงหน้าเข้าไปเต็มรัก ก่อนจะถูกจงอินจูบปิดปากพร้อมกับดูดแรงๆหนึ่งทีเป็นการลงโทษคนชอบใช้กำลัง
หลังจากที่มองจนสมใจแล้วก็ค่อยไล้จูบลงไปเรื่อยๆตั้งแต่ซอกคอหวานหอม แล้วไล่เลียไปที่ตุ่มไตทั้งสองข้างบนยอดอกบาง ตวัดลิ้นถี่ขึ้นจนคนใต้ร่างเชิดหน้าขึ้นส่งเสียงร้องครางอย่างสุขสม
สองมือที่ว่างเปล่าเลื่อนลงไปสัมผัสกับสะโพกสวย ทั้งบีบทั้งขย้ำเร้าอารมณ์จนเซฮุนแอ่นอกขึ้นหลังไม่ติดพื้น รอยบีบทำให้เนื้อตรงนั้นขึ้นสีแดงอย่างเห็นได้ชัด จงอินที่ยังคงสนุกอยู่กับการเล่นลิ้นจนยอดอกเปียกชุ่มไปด้วยน้ำลาย
เสียงหวานของเซฮุนครางกระเส่าปลุกอารมณ์ให้จงอินจนแทบจะทนไม่ไหว อยากจะเล้าโลมให้มากกว่านี้แต่ร่างในอ้อมกอดเซ็กซี่เกินจะทน ผละออกไปจากยอดอกสีชมพูก็เลื่อนขึ้นไปบดเบียดริมฝีปากบางอีกครั้ง ลิ้นร้อนสอดเข้าไปในโพรงปากดุนดันต่อสู้กันอย่างไม่มีใครยอมใคร น้ำสีใสไหลเปรอะเปื้อนออกมาทั่วสันกรามและโหนกแก้ม
เซฮุนพลิกให้ร่างหนาเป็นฝ่ายนอนราบไปกับพื้นเคาน์เตอร์ ร่างเปลือยเปล่าที่ทาบทับอยู่บนร่างทำเอาคิมจงอินหายใจติดขัด มือบางกระชากเอาเสื้อเชิ้ตของจงอินออกอย่างรวดเร็ว กระดุมจะหลุดหรือเสื้อจะขาดตอนนี้ไม่มีใครสนใจ หลังจากที่อุปสรรคด้านบนหลุดออกไปแล้วเซฮุนก็มายุ่งวุ่นวายกับกางเกงยีนส์ตัวหนาที่ถอดออกยากเย็นซะเหลือเกิน
ไม่มีอะไรเกินความพยายามเซฮุนถอดเอากางเกงยีนส์ออกเหลือไว้เพียงกางเกงในสีดำที่ปกปิดแค่ท่อนเอ็นที่แข็งตัวเต็มที่เท่านั้น จงใจบดเบียดท่อนล่างของตัวเองเข้ากับส่วนอ่อนไหวของจงอินจนเรียกเสียงครางในลำคอได้เป็นอย่างดี
อุปสรรคชิ้นสุดท้ายถูกถอดออกไปแล้ว เซฮุนมองขนาดของท่อนเอ็นที่พองโตด้วยความประหม่า ก่อนจะเริ่มใช้สองมือกอบกุมแท่งร้อนนั้นเข้าโพรงปากบางด้วยความยากลำบาก ปลายลิ้นเล็กที่ตวัดไปมาช้าๆทำเอาจงอินเชิดหน้าขึ้นด้วยความเสียวส่าน หน้าท้องที่หดเกร็งบ่งบอกว่าอีกคนกลั้นใจมากแค่ไหน
เซฮุนยังคงใช้ปากรูดขึ้นลงตรงส่วนนั้นช้าๆก่อนจะเร่งจังหวะให้เร็วขึ้นไปอีก สองมือถูกใช้ขึ้นมาช่วยบีบเบาๆ จงอินลอบขึ้นมามองเซฮุนที่ดูจะยังสนุกอยู่กับการดูดดุนแท่งเอ็นเหมือนดูดไอติมแท่งโปรด อยากจะกระแทกสวนเข้าไปในปากเล็กๆนั่นแต่ก็ทำไม่ได้
“ซะ...เซฮุน อาส์”
คราบน้ำสีขาวไหลปริ่มลงมาเล็กน้อย ร่างกายของจงอินสั่นเทิ้มเหมือนต้องการจะปลดปล่อย เซฮุนเห็นดังนั้นจึงหยุดการกระทำทั้งหมดแล้วคลานขึ้นมาบนตัวช้าๆก่อนจะจับแท่งร้อนจ่อเข้าที่ช่องทางด้านหลังของตนที่ยังไม่ได้เตรียมเบิกทางใดๆ แล้วกดลงมาช้าๆ
“อึกก ก” ทั้งเจ็บทั้งเสียวทั้งที่เข้าไปได้แค่ส่วนหัวเท่านั้น น้ำตาเม็ดใหญ่ไหลลงมาจากดวงตาคู่สวย จงอินมองภาพตรงหน้าด้วยความสงสารก่อนจะเช็ดน้ำตาให้ แล้วดึงร่างบางเข้ามากดจูบซ้ำๆก่อนจะกระแทกกายเข้ามาทีเดียวจนมิดด้าม
“อ๊าาาา!!” เซฮุนเชิดหน้าขึ้นกัดปากล่างเพื่อระบายความเสียวซ่าน จงอินแทบจะระเบิดเมื่อช่องทางอ่อนนุ่มตอดรัดของเขาจนปวดหนึบไปหมด แรงตอดรัดทำให้จงอินแทบจะแตกซะตรงนั้น
“ขยับสิ” เสียงแหบพร่าของจงอินที่ส่งไปเหมือนให้กำลังใจร่างเล็กอยู่กลายๆ ใช้สองมือค้ำไว้กับหน้าท้องแกร่งก่อนจะค่อยๆพยุงตัวขึ้น ร่างกายที่เชื่อมต่อกันเกือบจะหลุดออกและเป็นจงอินที่กระแทกสวนไปจนร่างบางหวีดร้องด้วยความเสียว
“อืออ..อึก อย่าแกล้งสิ” ร่างกายของเซฮุนสั่นเทิ่มคล้ายกับทรมาน จงอินเห็นดังนั้นเลยพลิกร่างของเซฮุนให้มาอยู่ด้านใต้แทน
บทรักร้อนแรงกำลังจะเริ่มขึ้น จงอินจับขาเรียวข้างหนึ่งมาพาดไว้ที่บ่าก่อนจะเริ่มขยับกายเข้าออกช้าๆ ร่างของเซฮุนโยกตัวไปตามแรงกระแทก มือบางเอื้อมมาจับที่ไหล่หนาเพื่อหาที่พึ่งพิงและเผลอจิกเล็บลงบนเนื้อเพราะต้องการระบายความเสียวกระสันที่เกิดขึ้น
“อ...อื้อออ ตรงนั้นจงอิน อ่า” ได้ยินเช่นนั้นเลยกระแทกอยู่ตรงจุดกระสันย้ำไปย้ำมาจนร่างบางบิดตัวด้วยความทรมาน ใบหน้าหวานเชิดขึ้นเพื่อกอบโกยเอาอากาศเข้าปอดเพราะลมหายใจรวยรินเต็มที
“อ่าๆๆๆ”
“เซฮุนนา อ่าๆๆ...สุดยอด”
“จงอินแรงอีก...อึก”
“อ้ะ...อาส์”
เสียงของคนทั้งคู่ที่ได้ยินก้องไปทั่วบ้านทำเอาร่างบางเขินอายจนต้องคว้าเอาร่างหนาเข้ามาจูบปิดปากก่อนที่จะร้องออกไปมากกว่านี้ ลิ้นร้อนที่ดุดดันกันอย่างไม่มีใครยอมใครจนน้ำใสไหลย้อนออกมาเต็มไปหมดแต่ก็ไม่ได้ทำให้ร่างกายด้านล่างหยุดทำงานแต่อย่างใด
“อ่าๆๆ ไม่ไหวละ..แล้ว อึก” ร่างบางพูดออกไปก่อนที่จงอินจะเร่งความเร็วจนเซฮุนหลังไม่ติดพื้น มือทั้งสองข้างถูกนำมาค้ำไว้เพราะทนไม่ไหว ร่างกายกระตุกเกร็งสองสามรั้งก่อนที่น้ำรักสีขาวขุ่นจะฉีดเต็มหน้าท้องแกร่งของคนตรงหน้า
“อะ...อาส์” เปลือกตาบางหลับลงอย่างอ่อนแรงแต่จงอินยังคงดำเนินบทรักต่อไปเรื่อยๆ จงอินจับร่างบางในอ้อมกอดให้อยู่ในท่าคลานก่อนจะเอาเอ็นร้อนเข้ามาในกายอีกครั้งแล้วกระแทกกายเข้ามาอย่างรุนแรงจนเซฮุนต้องเอาใบหน้าแนบกับพื้นเพราะแขนไม่มีแม้แต่แรงที่จะพยุงตัวเอง
“ช้าๆหน่อยจงอิน”
“อ่าๆๆๆๆ” เสียงครางดังไปพร้อมกับแรงกระแทกอันหนักหน่วง เนื้อตัวของเซฮุนเต็มไปด้วยเหงื่อเม็ดเล็กๆที่ออกมาทุกอณูรูขุมขน เซฮุนกำมือแน่นเพราะต้องการระบายอารมณ์ที่กำลังระเบิดอยู่ภายใน
“อะ...อ่า ไม่ไหวแล้วเซฮุนนา”
สมองแทบจะเป็นสีขาวโพลน จงอินกระแทกแรงๆสองสามครั้งก่อนจะฉีดน้ำอุ่นร้อนเข้ามาในกายจนหมด น้ำรักสีขาวขุ่นไหลย้อนออกมาตามโคนขาทั้งๆที่ยังไม่ได้ถอนกายออก
เซฮุนล้มตัวลงไปอย่างหมดแรง จงอินจูบแผ่นหลังเปล่าเปลือยด้วยความรักใคร่ ถอนกายออกจากช่องทางอ่อนนุ่มที่มีน้ำสีขุ่นไหลย้อนออกมามากกว่าเดิม แล้วอุ้มร่างที่ไร้เรี่ยวแรงของคนรักขึ้นมาบนห้องนอน จัดการเจ็บคราบน้ำเหนียวเหนอะแล้วจัดแจงท่านอนให้ ห่มผ้าให้คนตัวบางที่วันนี้ดูน่ารักกว่าทุกวันแล้วหอมแก้มไปฟอดใหญ่ด้วยความหมั่นเขี้ยว
“ฝันดีนะนางฟ้าตัวน้อยของผม”
กลับไปเม้นด้วยนะ
หัวข้อ : Fiction
ชนิด : วรรณคดี/บทประพันธ์
